Íslendingum er afar gjarnt að ræða hina og þessa landkynninguna, nú þegar ferðamenn flykkjast hingað norður eftir sem aldrei fyrr. Eyjafjallajökull sá til þess að landið var á allra vörum um tíma, Björk hafði áður lengi verið verið í lykilhlutverki en síðustu misseri er landslið karla í fótbolta líklega það sem heimsbyggðin heyrir helst af. Og ekki að ósekju; árangur liðsins var ævintýralegur á Evrópumótinu í Frakklandi fyrir tveimur árum og í næsta mánuði tekur það þátt í lokakeppni heimsmeistaramóts í fyrsta skipti. Ísland er langfámennasta þjóðin sem það afrekar.
Þorgrímur Þráinsson, fyrrverandi landsliðsmaður, hefur starfað með liðinu síðasta áratug sem altmuligmand , þekkir því betur til en aðrir á bak við tjöldin. Er auk þess þekktur rithöfundur, sem fyrir margt löngu skrifaði einmitt þá vinsælu barnabók Tár, bros og takkaskór þar sem íþróttin vinsæla kom mjög við sögu. Því var nafn Þorgríms það fyrsta sem Páli Valssyni, útgáfustjóra Bjarts, kom í hug þegar norskur útgefandi vatt sér að honum á bókamessunni í Frankfurt og spurði hvað væri eiginlega með landslið Íslands í fótbolta. Hvernig það næði jafn góðum árangri og raun bæri vitni. Hann vildi endilega gefa þá sögu út á bók!
Sælgæti og kaffi...
„Ég fékk leyfi frá leikmönnum, þjálfurum og Guðna Bergssyni, formanni KSÍ, og ákvað svo að slá til,“ segir Þorgrímur nú, en bókin, Íslenska kraftaverkið – Á bak við tjöldin, kom út á dögunum, samtímis í Noregi og hér heima.„Ég var beðinn að taka verkefnið að mér í október í fyrra. Við vorum nýbúnir að vinna Tyrkland 3:0 í undankeppni HM og ég hugsaði með mér að enginn þekkti betur til en ég. Ef bókin ætti að verða góð væri því örugglega best að ég tæki þetta að mér!“
Þorgrímur varpar ljósi á það sem gerist á bak við tjöldin hjá landsliðinu. Þar leynast ýmsir gullmolar.
„Þorgrímur, við í landsliðinu borðum ekki sælgæti,“ sagði Svíinn Lars Lagerbäck á fundi fyrir vináttuleik við Frakka ytra í maí 2012. Þorgrímur mætti á fundinn með marglita gúmmíkarla, henti öskjunni á borðið og bauð strákunum.
Þetta var fyrsta ferð Þorgríms með Lars. „Ég skammaðist mín niður í tær...“ segir hann í bókinni.
Á sama fund mættu nokkrir leikmenn með kaffi. „Er það mikilvægt fyrir ykkur að drekka kaffi á fundum?“ spurði Lars. „Ég er því mótfallinn en þið ráðið hvað þið gerið.“
Þorgrímur skrifar: „Leikmenn stóðu upp og lögðu bollana frá sér. Upp frá þessu hefur enginn mætt á fundi með drykki.“
Lars var óþreytandi að benda á ýmis lítil atriði sem máli skipta að sögn Þorgríms.
Svíinn sagði gjarnan: Það þarf ekki kraftaverk til að gera drauma að veruleika. Það krefst mikillar vinnu.
Reyni að byggja brú
„Ég reyni að útskýra fyrir fólki kemistríuna í hópnum, töfrana í kringum þetta lið; ég reyni að byggja brú milli liðsins og áhorfenda,“ segir Þorgrímur.Bókin er persónuleg frásögn hans. „Ég kíki inn í búningsklefann, í læknaherbergið, svo ég nefni dæmi. Ég vildi hafa þetta á persónulegum nótum og fer reyndar töluvert aftur í tímann; segi til dæmis frá því þegar ég hitti fyrst hetjuna mína, Ásgeir Sigurvinsson, heima á Ólafsvík. Seinna átti ég svo eftir að spila með honum í landsliðinu.“
Hann segir bókina ekki eingöngu fyrir fótboltaáhugafólk, ekki síður þá sem hafa áhuga á andlega þættinum eða hinum margvíslegu mannlegu þáttum sem skipta máli.