Á Boðnarmiði segir Jón Jens Kristjánsson: Ársæll telur að myglusveppur í skólum sé afleiðing klámkennslu. Sjá DV: Kennd eru biblíufræði af fám fortíð má ekki hygla fræðsla af tískunni dregur dám djarflega ýmsir sigla afleiðing hefur það nútíma nám…

Á Boðnarmiði segir Jón Jens Kristjánsson: Ársæll telur að myglusveppur í skólum sé afleiðing klámkennslu. Sjá DV:

Kennd eru biblíufræði af fám

fortíð má ekki hygla

fræðsla af tískunni dregur dám

djarflega ýmsir sigla

afleiðing hefur það nútíma nám

nú er í mörgum hrygla

þegar var byrjað að kenna klám

kom þá jafnskjótt upp mygla.

Sigurður Garðar Gunnarsson yrkir í stað yngstu dótturdótturinnar sem elskaði egg:

Ég handlegginn um hálsinn legg

á honum afa mínum.

Spyr hann síðan áttu egg

í eldhússkápnum þínum?

Dagbjartur Dagbjartsson setur inn smá viðbót við hestavísur og minnir að þessi sé eftir Pálma Jónsson:

Aldrei þvinga þarf ég glað

þótt hann slyngur vaki.

Lappir hringar, lætur að

litlafingurstaki.

Kári Elíson Catzilla segist einu sinni hafa ort limru um turninn í Písa:

Frá upphafi einhver galli

sem eykst svo pall af palli.

Þótt aukist hallinn

er hann ekki fallinn

af stalli í öllu falli.

Helgi Ingólfsson bætir við að hægt sé að ganga einu feti framar:

Öllum mun falla að fjalla

um fallega kalla með skalla,

en varla’ á að skjalla

skallana alla:

Grallarar hallast að galla.

Á Leir orti Jón Ingvar Jónsson limru um bensín og verðbólgu:

Á Íslandi fokdýrt er flest

en finnst mér þó ranglætið mest

hvað bensínið hækkar

og buddgettið lækkar.

Ég held að ég fái mér hest.

Jón Ingvar bað menn að yrkja um Esjuna og reið á vaðið:

Akrafjall af öllu ber.

Íslands mesta prýði

meðan gamla Esja er

algjör hrákasmíði.

Björn Ingólfsson brást við:

Esjunni get ég ekki hælt

sem uppfylling minna vona.

Upp á sig hefur mig aldrei tælt

sú alræmda gleðikona.