Einar S. Hálfdánarson
Miklar hörmungar dynja á íbúum Gasa. Auðvitað er sökin valdhafanna á Gasa, Hamas-hryðjuverkasamtakanna. Hryðjuverkamennirnir sem gerðu viðbjóðslegri árás á Ísrael en orð fá lýst dyljast sjálfir í neðanjarðargöngum undir spítölum og skólum líkt og meindýr. Sótt er að þeim líkt og Vesturlönd urðu að gera í Mosul, Raqqa og víðar þegar gengið var milli bols og höfuðs á ISIS. Ef Hamas framseldu hryðjuverkamennina og legðu niður vopn væri þessum hörmungum samdægurs lokið.
RÚV og RÚV2 stunda allt annan fréttaflutning af málinu en vandaðir vestrænir fjölmiðlar. Hér er þeirri skoðun haldið á loft að gyðingar frá Evrópu hafi flutt til lands sem heitir „Palestína“ og stolið því af íbúunum. Sannleikurinn er allt annar. „Palestína“ var stórt landsvæði sem náði yfir núverandi Ísrael og Jórdaníu og inn í önnur lönd að hluta. Mikill fólksflótti varð á svæðinu eftir lok seinni heimsstyrjaldar. Gyðingar hópuðust til suðvesturhlutans frá löndum sem lentu undir stjórn Araba og Arabar (samt mun færri) í hina áttina. (Þetta er svipað því sem gerðist á Balkanskaganum fyrir 30 árum.) Fjöldinn var ekki nema brot af þeim mikla fjölda sem þá varð að flýja heimkynni sín í Evrópu. Fjöldaflótti Evrópubúa, flestra af þýsku bergi brotnir, varð ekki tilefni neins hryðjuverks. – Ekki eins einasta.
Vandi Mið-Austurlanda verður ekki leystur með að flytja hann til Íslands
Það er súrrealískt að verða vitni að femínistum og samkynhneigðu fólki styðja hatursmenn sína í Hamas með ráðum og dáð í miðborg Reykjavíkur. Hafandi ekki hugmynd um sögulegar staðreyndir, hvorki um veldi Ottómana né uppruna Ísraelsmanna, svo fátt eitt sé nefnt. Að ekki sé nú talað um íslenskt listafólk.
Sjúklinga- og öryrkjaflutningur frá útlöndum til Íslands
Ekki er langt síðan mágur minn lést á besta aldri. Hann fór á yfirfulla bráðadeild fárveikur. Þaðan var hann útskrifaður og dó skömmu síðar. Ríkið greiddi að vísu bætur, en hverju breytir það? Ungur maður, mér tengdur, varð nýverið fyrir þungu höfuðhöggi til sjós. Ekki þótti ástæða til að sækja hann með tiltækum ráðum. Þegar hann loks kom í land fékk hann verkjalyf á undirmannaðri bráðadeild og síðan útskrifaður. Niðurstaðan á sjúkrahúsi í heimabyggð varð að hann mætti alls ekki vinna a.m.k. næstu þrjá mánuði. Svona gæti ég áfram haldið, bara um fólk sem ég þekki. En fámennur hópur öfgasinnaðra vinstrimanna, RÚV og RÚV2 vinnur ötullega að sjúklinga- og öryrkjaflutningum frá útlöndum til Íslands með dyggum stuðningi tveggja úrskurðarnefnda.
Sema Erla Serdaroglu og lagskonur hennar
Það kemur engum á óvart að Sema Erla Serdaroglu vilji flýta því sem mest að Íslendingar verði minnihluti íbúa Íslands og íbúar frá Mið-Austurlöndum taki við. Þó það nú væri. Yfirlýst stefna formanns Rauða krossins er að fimm þúsund „flóttamenn“ setjist hér að á ári, auk annarra. Það þýðir að Íslendingar verði hér í minnihluta innan tveggja áratuga. Sema og lagskonur hennar vinna nú að flutningi fólks frá Gasa til Íslands. Ekki verður betur séð en til þess beiti þær ólöglegum ráðum. Það verður örugglega (sic) rannsakað þegar heim verður komið, líkt og önnur slík meint brot. Gömul vinkona mín lofaði lagskonurnar í hástert. Er þetta virkilega réttlætið sem við vinirnir sáum fyrir okkur? Handvalin aðstoð handa útvöldum?
Inga Sæland þaggar niður í vókistum
Inga Sæland þekkir á eigin skinni hvað það er að vera öryrki án stuðnings lífeyrissjóðs. Hún hefur svo sannarlega ekki misnotað það kerfi sem við settum upp til verndar öryrkjum. (Það er þó því miður gert, en er ekki efni þessarar greinar.) En Sema Erla Serdaroglu og stuðningsmenn hennar hafa aðrar hugmyndir. Inga og raunar allir með heila hugsun vita að innflutningur á sjúklingum, öldruðum og öryrkjum mun bitna á öðrum slíkum. Sema ætlar m.a. að flytja inn sjúkling með krabbamein, o.s.frv. Ég ætla ekki að tíunda framhaldið. Allir gera sér grein fyrir afleiðingunum – líka Sema. En Semu er bara slétt sama um þetta land sem hefur á stuttum tíma unnið sig frá því að vera eitt fátækasta ríki Evrópu.
Höfundur er hæstaréttarlögmaður.