Hurð skall nærri hælum með páskaeggin þetta árið, ef marka má brag Jóns Jens Kristjánssonar: Sat ég um kveld með sinni þungu sigið var myrkur á holdrosamegin á heimsins gæru huga ég leiddi þá að duglausir kaupmenn hér draga lappir og daufheyra…

Pétur Blöndal

p.blondal@gmail.com

Hurð skall nærri hælum með páskaeggin þetta árið, ef marka má brag Jóns Jens Kristjánssonar:

Sat ég um kveld með sinni þungu

sigið var myrkur á

holdrosamegin á heimsins gæru

huga ég leiddi þá

að duglausir kaupmenn hér draga
lappir

og daufheyra tímans nið

og aðeins til páskanna átta vikur

aldrei þeir bregðast við.

Rakti ég áfram raunatölur

og ruglaði endalaust

um sexfalda hækkun á súkkulaði

síðan í fyrrahaust

hrelldur við dagsbrún úr doðasvefni

dróst ég á veikum legg

með þrautum til búðar og þá var mér
ljóst að

það voru komin egg.

Kisan verður Antoni Helga Jónssyni að yrkisefni:

Hún kisa er góðfúslegt gæludýr

en getur þó breytt sér í væludýr

og líka í fælu-

og leiðinda ælu-

og leti- og þvælu- og sæludýr.

Skemmtilegur er húsgangurinn:

Kisa gluggann kom upp á,

konur báðar opna skjá.

Einhver vöndinn þreif upp þá

þrisvar gerði í hana slá.

Henni illa hér við brá,

hvessti augun græn og blá,

fuglaveiða stirð við stjá,

stökk á burt og sagði mjá.

Á Braga óðfræðivef má heyra frásögn Maríu Andrésdóttur, sem hefur seinnipartinn svona:

Kisu þá svo hverft við brá

Hún hvessti upp augun græn og blá,

tittlingsveiðar stýrði stjá

hún strauk í burtu og sagði: Mjá!

Auðunn Bragi Sveinsson orti á sínum tíma:

Kolsvört ertu kisa mín

kætir manna hjörtu

Glóa augun gulu þín

gleggst í myrkri svörtu.

Eitt orð fell út í oddhendu Ingólfs Ómars Ármannssonar á laugardag:

Ofan gjáar kraumar kná

klappir lágar stikar.

Straumabláum elfum á

iðan gráa kvikar.