Það er alltaf svo dýrmætt að dvelja í dásemdum þínum faðir ég fylli hjartað og huga minn núna af helgasta anda þínum. Lífið hefur nú litast að nýju litunum þínum fögru veturinn farinn og frostið harða nú fegursta rósin er vöknuð.


ÞÓRA BJÖRK BENEDIKTSDÓTTIR

LJÚFASTA VONIN

Það er alltaf svo dýrmætt að dvelja

í dásemdum þínum faðir

ég fylli hjartað og huga minn núna

af helgasta anda þínum.



Lífið hefur nú litast að nýju

litunum þínum fögru

veturinn farinn og frostið harða

nú fegursta rósin er vöknuð.



Á hörpuna mína ég stilli strengi

og slæ nú lífsspilið mikla

olía Drottins drýpur niður

dag hvern af lífstré mínu.



Í huganum fer ég til himinsins geyma

til höfundar alls þess er lifir

vonin á lífið er vöknuð að nýju

og vonglöð nú áfram skal haldið.



Hvert andartak læt ég í lófana þína

því liðið á daginn er orðið

uns kem ég í föðurins faðminn stóra

sú ferð er ljúfasta vonin.

Höfundur er skáld og húsmóðir í Reykjavík.